หนึ่งอาทิตย์ในบังคลาเทศ #4 ระหว่างทาง
1 July 2009วันนี้เป็นรวบรวมภาพถ่ายระหว่างที่อยู่ในบังคลาเทศครับ มาดูกันว่า คนในประเทศนี้เค้าอยู่กันยังไง
…
อาหารเช้าในโรงแรมครับ มีกับข้าวแค่สามอย่างนี่แหล่ะ กินกับมัน อร่อยจนน้ำตาแทบไหล
(ประชดครับ)
…
เวลาสั่งโค้กที่นี่ จะได้มะนาวแถมมาด้วยครับ สงสัยเป็นสไตล์การกินของเค้า (โค้กที่นี่ไ่ม่ซ่าาา เลยแม้แต่นิด สงสัยจะเป็นของปลอม)
…
Rickshaw ที่แสนโด่งดัง เป็นพาหนะประจำประเทศครับ มีเยอะมาก เห็นเค้าว่า เพียงแค่ในเมือง Dhaka ก็มีสามล้อแบบนี้ถึง 400000 คันเลยทีเดียว ![[msweat]](../wp-includes/images/smilies/msweat.png)
ผมใช้บริการประจำเลยตอนอยู่ที่นั่นถูกมากๆ นั่งแบบว่าอย่างไกล ระยะทางประมาณจากสยามเซนเตอร์ถึงเซนทรัลเวิลด์ คิดเป็นเงินเพียงแค่…8 บาทครับ!
ถูกล่ะสิ 8 บาท พอผมไปเล่าให้คนที่นั่นฟังว่าเนี่ยนั่งรถสามล้อ 8 บาทเอง มันก็บอกผมว่า…ยูน่ะเป็นนักท่องเที่ยว ปกติระยะทางเท่านั้นน่ะ ไม่ถึง 5 บาท หรอกกกก โอ้วววว
ที่แท้เราก็โดนหลอกฟันนี่เอง พึ่งเข้าใจความรู้สึกฝรั่งมาเืมืองไทยก็ตอนนี้แหล่ะ
…
โชคดีว่าประเทศไทยเราผ่านการรัฐประหารไปหลายรอบแล้ว ภาพแบบนี้เลยเป็นเรื่องธรรมดาในสายตาคนไทยแบบเรา ฮ่าๆ
…
นี่คือต้นฉบับ “อาบังขายถั่ว” ของจริงครับ มันต้องสกปรกแบบนี้ เอามือคลุกแล้วก็เอามือเช็ดเสื้อ แล้วก็เอามือคลุกอีกที … อร่อยเหาะ!
…
อันนี้เป็นร้าน Snack ครับ ราคาถูกมากๆ (อย่างละบาท) สำหรับคนฐานะปานกลางถึงจน กินขนมปังหนึ่งแผ่นพอ…
…
to be continued
หนึ่งอาทิตย์ในบังคลาเทศ #3 เมื่อประเทศไม่มีไฟ
23 June 2009ก็ตามหัวข้อเลยครับ…ประเทศนี้…บังคลาเทศ…
ไฟดับวันละ 4-5 รอบ…รอบละ 10 นาที…เป็นอย่างต่ำ!!!
…
หลังจากเจอสภาพจราจรอันแสนหฤโหดและน่ากลัวกว่ากรุงเทพจนมาถึง office ทำงานไปได้ไม่ถึงชั่วโมงนึง…ไฟก็ดับครับ แล้วทุกคนที่ทำงานก็ดูปกติมาก เหมือนไม่มีอะไรเิกิดขึ้น ตอนเค้าเห็นพวกผมทำหน้าตกอกตกใจก็รีบเข้ามาอธิบายให้ฟังว่า “นี่เป็นเรื่องปกติ”
…
ไฟดับเป็นเรื่องปกติเว้ยยยยยยยยยยยยย ![[msweat]](../wp-includes/images/smilies/msweat.png)
…
พอรู้ว่าเป็นเรื่องปกติก็เลยเริ่มสังเกตุ computer ของพนักงานแต่ละคนก็พบว่าทุกคนใช้ notebook กันหมดเลยครับ…มิน่าล่ะ ไม่มีปัญหาเวลาไฟดับเท่าไร ![[ptaly]](../wp-includes/images/smilies/ptaly.png)
คนที่นี่เล่าให้ฟังว่า รัฐบาลก่อนขี้โกงมาก corruption กันได้น่าเกลียดสิ้นดี (โอ้ว ประเทศกรูว่าแย่แล้ว แสดงว่าคนไทยยังโชคดี) เอาเป็นว่า corruption เงินที่จะเอาไปสร้างโรงงานไฟฟ้าจนเงินไม่พอ ประเทศชาติก็เลยมีไฟไม่พอใช้เช่นนี้…
แถมยังเสริมอีกว่า ถิ่นที่พวกผมอยู่ในบังคลาเทศเนี่ย ยังดีนะ ถ้าเป็นถิ่นคนจน ดับทีเป็นชั่วโมงเลย…ฟังแล้วก็อึ้งๆ
…
ทำงานเลิกกลับมาถึงที่โรงแรม ทางโรงแรมก็โฆษณาว่าที่นี่มีเครื่องปั่นไฟของตัวเอง ไม่ต้องห่วงงงงง
แต่ปรากฏว่า ยังไม่ทันได้โดดขึ้นเตียง ไฟก็ดับเสียแล้ว…หลังจากนั้นประมาณ 5 นาที เครื่องปั่นไฟถึงทำงาน แป่วแว่วๆๆๆ
วันแรกที่บังคลาเทศ ไฟดับไปทั้งหมด 7 ครั้งครับ…![[msweat]](../wp-includes/images/smilies/msweat.png)
…
วันต่อไปจะเป็นยังไงเนี่ยยยยย
หนึ่งอาทิตย์ในบังคลาเทศ #2 แวบแรกในบังคลาเทศ
16 June 2009หลังจากเดินออกมาจากสนามบินก็เจอภาพนี้เลยครับ
…
ก็แตกตื่นพอตัวว่าเกิดอะไรขึ้น หรือว่าเค้าจะปิดสนามบินเหมือนเรา ดีนะเนี่ยที่เรามาจากเมืองไทยมีภูมิต้านทานเรื่องนี้สูง เลยพอทำใจได้ ![[mhappy]](../wp-includes/images/smilies/mhappy.png)
ถามคนที่มารับเค้าก็เล่าให้ฟังว่า พวกนี้มันมาเรียกร้องสิทธิของตัวเองผ่านทางสายตาของชาวต่างชาติ กะว่าให้คนอื่นรู้ว่าประเทศกูมีปัญหาว่างั้น ![[msweat]](../wp-includes/images/smilies/msweat.png)
พอออกจากสนามบิน ระหว่างทางก็รถติดเหมือนกัน คนที่นี่ขับรถกันโปรมาก เก่งกว่าเมืองไทยอีก สี่แยกก็ไม่ค่อยมีไฟแดง อาศัยพลังบีบแตรอย่างเดียว ดังนั้น “เสียงแตร” ถือเป็นเรื่องปกติบนถนนที่นี่
…
จากภาพประกอบมองตรงที่กั้น จะเห็นสัญลักษณ์ “ห้ามบีบแตร (นะเว้ย)” แต่ผมมองว่านี่มันเรื่องตลกชัดๆ! ไม่มีรถคันไหนปฏิบัติตามแม้แต่คันเดียว (จริงๆ นะ)
น่าสนใจมากว่า ประเทศนี้รถเยอะ คนขับนิสัยเสีย อุบัติเหตุก็ควรจะเยอะตาม แต่หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ คนที่มารับเล่าให้ฟังว่า อุบัติเหตุแทบจะไม่มีเลย เพราะคนส่วนใหญ่รู้จักที่จะบีบแตร และรถก็ติดมาก ขับด้วยความเร็วไม่ถึง 20km/hr ก็เลยไม่ค่อยจะชนกัน…เป็นงั้นไป
…
อยู่บนรถเกือบชั่วโมงก็มาถึงโรงแรมจนได้ สภาพโรงแรมก็ปกติครับ เหมือนโรงแรม 3 ดาวเมืองไทย แต่…
แต่……………………..
แต่……………………..
แต่……………………..
เดี๋ยวมาเล่าต่อ ต้องไปทำงานแล้ว ![[pidea]](../wp-includes/images/smilies/pidea.png)








