ปี 2555 ปีชง…6 วันแรกของปี
7 January 2012วันที่ 1 - ตั้งใจจะไปหาของอร่อยกินในวันเริ่มต้นปีใหม่ของปี…ปรากฏว่า ได้กินอาหารญี่ปุ่นที่รสชาติแย่ที่สุดตั้งแต่เคยกินมา ![[msweat]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/msweat.png)
วันที่ 2 - ซื้อตั๋วเครื่องบินจะกลับบ้านวันพฤหัส แต่บอสเมล์มาบอกว่า ขอให้อยู่ได้มั้ย ![[pmad]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/pmad.png)
วันที่ 3 - ไปซื้อส้มที่ big c ตอนเดินกลับขึ้นรถ…ถุงส้มก็รั่วกลางถนน ![[pmad]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/pmad.png)
วันที่ 4 - ไปซื้อส้มที่ big c อีกรอบ (แก้ตัว) แต่…ไม่มีส้มขาย ![[psing]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/psinging.png)
วันที่ 5 - ทิ้งตั๋วเครื่องบิน + ตอนขับรถไปทำงานลืมเติมน้ำมัน น้ำมันหมดซะงั้น ![[mzzz]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/mzzz.png)
วันที่ 6 - The decision to discontinued…![[poneeye]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/poneeye.png)
…
เยะ!!
ยายยิ้ม ยิ้มเย้ยยาก
31 December 2011
…
ความหวังสุดท้ายของยายยิ้ม คือการได้สร้างฝาย 14 ฝาย และศาลา 1 ศาลาถวายในหลวง
…
หลังจากการฉายวิดีโอนี้ มีกลุ่มคนผู้มีจิตศรัทธารวมกลุ่มเดินทางไปช่วยยายยิ้มสร้างสิ่งยายยิ้มหวังไว้…จนเสร็จ
แต่พลังความดีของยายยิ้มยังไ่ม่หยุดอยู่แค่นั้น กลุ่มคนเหล่านั้นยังมีการตั้งกลุ่มเพิ่มเพื่อช่วยสร้างฝายให้กับป่าอื่นๆ ในประเทศไทย…
…
ดูวิดีโอและเรื่องราวที่ตามมา ทำให้คิดได้ว่า… “พลังแห่งความดี” ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนะ ![[msmile]](http://www.mooling.com/wp-includes/images/smilies/msmile.png)
ญี่ปุ่นในช่วงวิกฤตินิวเคลียร์ #3 ซากุระ
4 October 2011post นี้ก็ยังเป็น series ครับ ต่อจากภาค #1 สุดเงียบเหงา และ #2 แผ่นดินไหว
โพสนี้ถือได้ว่าเป็นความทรงจำที่ดีมากๆ เรื่องนึงใีนชีวิตของผมเลยทีเดียว
…
ต้องบอกไว้ก่อนว่าตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเห็นต้นซากุระของจริงมาก่อนเลยไม่รู้ว่า “ไอ้ต้นซากุระ” เนี่ยมันหน้าตายังไง คือซากุระเนี่ยมันจะมีช่วงบานกับช่วงไม่บาน สำหรับช่วงที่มันไม่บานเนี่ย มันจะีมีลักษณะเหมือนต้นไม้ที่มีใบสีเขียวธรรมดาๆ เลยครับ … คือดูไม่ออกเลยว่าไอ้ต้นไม้สีเขียวนี่มันจะบานแล้วออกดอกเป็นสีชมพูซากุระได้
…
วันแรกที่ผมได้เห็นซากุระก็คือวันที่ลงจากเครื่องบินเลยครับ นั่งอยู่บน Limousine Bus เข้าเมือง (Limousine Bus ที่ทั้งคันมีสองคนนั่งอ่ะแหล่ะ มันเป็นช่วงนิวเคลียร์พอดี)
ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถผมก็เห็นต้นไม้ที่มีดอกสีชมพูเต็มไปหมดเลย ก็คิดว่าชัวร์แล้วล่ะว่าในที่สุดตรูก็ได้เห็นซากุระแล้วว้อยยย แต่ตอนที่เห็นจากในรถบัสมันไม่ได้ดูสวยอะไรมากมาย มันก็เป็นแค่ต้นไม้ที่มีดอกสีชมพูอ่อนๆ เท่านั้นเอง ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเหมือนที่เค้าล่ำลือกันว่าซากุระที่ญี่ปุ่นนั้นสวยนักหนา เกิดมาชีวิตนึงต้องมายลให้ได้
มาแล้วก็งั้นๆ…
…
แต่แล้วความคิดทุกอย่างเกี่ยวกับซากุระของผมก็เปลี่ยนไป…เมื่อผมได้มาเดินในสวนท่ามกลางต้นซากุระมากมาย
…
ในความคิดของผม เวลาเห็นซากุระ มันไม่ได้สวยอะไรมากมายหรอก แต่การได้ไปอยู่ “ท่ามกลางต้นซากุระ” ต่างหาก ถึงจะเรียกว่าสุดยอดจริงๆ
เหตุผลที่เป็นอย่างนั้นเพราะว่า ทุกครั้งที่ลมพัด ดอกซากุระจะร่วงลงมา แล้วเวลาดอกซากุระร้อยๆ ดอกพัดมาโดนตัวเรานะ…มันเป็นความรู้สึก…เหมือนโดน Heal อ่ะครับ ![[pidea]](../wp-includes/images/smilies/pidea.png)
ใครที่ไม่เคยเล่นเกมอาจจะงง ว่าไอ้โดน Heal นี่มันเป็นยังไง ขออธิบายสั้นๆ ว่า ไอ้ Effect ตอน Heal ในเกมนี่มันจะเป็นแบบว่า มีคนมาเสกเวทย์ใส่เราแล้วทำให้ตัวเราเรืองแสงแล้วเหมือนมีอะไรมาวนๆ (งงมั้ยเนี่ย)
เวลาเดินท่ามกลางซากุระก็รู้สึกแบบเดียวกันเลย มันสุดยอดมากๆ คือ ต้องไปอยู่ตรงนั้นเลยถึงจะรู้ ถ่ายทอดด้วยภาพไม่ได้จริงๆ
…
…
ประเด็นของโพสนี้จริงๆ ไม่ใช่เรื่องความสวยงามของต้นซากุระ แต่มันคือรอยยิ้มของคนญี่ปุ่นต่างหาก
ช่วงที่ผมไปเป็นช่วงที่คนญี่ปุ่นเครียดมากเพราะเรื่องปัญหารังสีจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์รั่วไหล ผมเดินไปไหนก็เห็นคนหน้าบูดเต็มเมืองไปหมด (ปกติก็บูดอยู่แล้ว แต่ไม่มากขนาดนี้)
ประหลาดตรงที่ว่า ถ้าถนนไหนมีต้นซากุระ ถนนนั้นคนหน้าบูดจะน้อยลง
ผมเลยคิดเป็นทฤษฐีของตัวเองขึ้นมาว่า “ต้นซากุระมันน่าจะเยียวยาหัวใจได้จริงๆ”
…
ทุกคนยิ้มท่ามกลางต้นซากุระที่กำลังร่วงโรย
…
ใน 1 ปี ซากุระบานแค่ไม่ถึง 2 อาทิตย์ก็ร่วงโรย
แต่ 2 อาทิตย์นั้นคือช่วงเวลาที่เฉิดฉายและเปล่งประกายที่สุดของมัน
เช่นกันกับคนเรา มีชีวิตไม่ได้สักเพียงว่าอยู่มานานเท่าไรแล้ว หากแต่เพียงซักครั้งในชีวิตจะสามารถเปล่งประกายได้หรือไม่ต่างหาก
…
ผมเชื่อว่า คนญี่ปุ่น เวลาเห็นต้นซากุระ เค้าก็คงคิดแบบนี้




